Anneme...

Ergenliğimde anneme çok çektirdim. Sinirli, asabi, söz dinlemeyen bir çocuktum. Annemle sürekli kavga ederdik. Fikirlerimiz hiç uyuşmazdı. Zamanla düzelirim sandım. Ama hep ailesine acı çektiren bir çocuk oldum sanırım. Kimi zaman iyi biriydim, düşünceliydim. Fakat sinirlendiğim zaman gözüm hiçbir şeyi görmüyordu. Düşüncesiz, bencilin teki oluyordum. 

Uzun Bir Aradan Sonra Buradayım

Merhaba,

Merhaba diyebileceğim biri var mı onu da bilmiyorum.

İnsanlara olan güvenini kaybetmiş, kendi iç dünyasına çekilmiş birisiyim.

Bir tek içimde tutkuyla yaptığım şey yazmaktı. Aslında ben hikaye yazmaktan çok deneme yazmayı seven birisiyim ve aylardır elime kalemi almıyorum. Uzun zamandır bir cümle dahi yazmıyorum.

Tek sevdiğim şeye dahi küstürdüler beni. İçimdekileri, hislerimi insanlara anlatmayı sevmiyorum. Çünkü, anlamıyorlar. Bu yüzden içimdekilerini hep bir kağıda dökerdim. Artık kağıtlara bile içimdekileri anlatırken eksik eksik yazıyorum. Korkuyorum. Artık kağıtlara bile içimi dökemiyorum. İçimi kağıtlara dökmeyi bırakın kendime bile anlatmıyorum. Üstünü kapatıyorum, geçiştiriyorum. Hissetmek istemiyorum artık hiçbir duyguyu. Ne aşkı, ne hüznü, ne dostluğu... Çünkü karşılığı yok. Ve ben artık her şeyi karşılıksız yaparım ama bir şeyi asla. Sevgiyi. Karşılıksız insan sevmek gibi bir niyetim yok. Arkadaş olsun, aşk olsun, insan olsun.. Hissettiklerimi öğrenmek ve düşünmek istemiyorum. Bu yüzden yazmayı bıraktım.

Herkesleşme

Herkes.
Benim en nefret ettiğim söz.
Annem bazen 'Şu şöyle yapıyor sen niye yapmayasın?' 'Herkes giyiyor kızım, ne var bunda?' gibi cümleler kuruyor. Ve ben deli oluyorum.
Herkes... bu herkes denilen şey de ne? Bu herkes kim?
Ben herkes gibi olmak istemiyorum. Herkesin yaptığını yapmak istemiyorum, herkesin giydiğini giymek istemiyorum. Ben özgün olmak istiyorum. Ben ben olmak istiyorum. Ben herkes olmak istemiyorum.

Mavi Kelebeğin Hikayesi

 Mavi kelebekler Avrupa'nın orta yerinde, Boşnak Halkına yaşatılan zulüm ve katliamın simgesidir.
Sırpların çocuk, yaşlı, kadın demeden sırf Müslüman oldukları için bir toprak uğruna dostça yaşayan halkı bozarak insanları katletmesi. Sırplar, Boşnak Halkına toplu katliamlar yapmıştır. 1992-1995 yılları arasında olmuştur. Bosna'da öldürülen insanların toplu mezarlarının yeri bilinmiyordu.

Gökyüzü Özgürlüktür/Sky is Freedom

Hayaller...

Ben özgürlüğü ne karada ne denizde aradım.Ben özgürlüğü gökyüzünde aradım.Çünkü ben gökyüzüne bakarken belki sevdiğim insanda bakıyordur diye.

  Herkesin bir hayali vardır.Kiminin büyümek,kiminin dans etmek ya da şarkı söylemek..

Hayali olmayanların kaybedecek hiçbir şeyi yok demektir.Hep bir yanı eksikmiş gibi hissederler.

Benimde elbet bir hayalim var.

Hemde gerçekleşmesi neredeyse olanaksız bir hayal..

Gerçekleşmeyeceğini bile bile neden hayal ediyorsun o zaman mı diyorsunuz?

Bilmem..açıkçası pişman değilim..

Beni ben yapan hayallerim,beni mutlu eden hayallerim var.

Yalnız hissettirmiyorlar,en azından gerçek dünyadaki gibi..

Gökyüzüne baktığımda bana hep huzur veriyor.O maviyi içime çekişim,hissedişim her şeyden güzel..

Hayallerime dalmamı sağlıyor.

Özgürlük gibi.

Gökyüzü sonsuz.

Bulutların üstüne atlayıp,özgürlüğe erişmek,o mavinin içinde kaybolmak gibisi yoktur bence..

Hele maviye aşık olan birisi için.

Yani hayal kurmak bu kadar güzel ve özel bir şeydir.

Hayallerini kurabilmek için yanında en iyi giden şey müzik!

   İsteyene kitapta var!