Ergenliğimde anneme çok çektirdim. Sinirli, asabi, söz dinlemeyen bir çocuktum. Annemle sürekli kavga ederdik. Fikirlerimiz hiç uyuşmazdı. Zamanla düzelirim sandım. Ama hep ailesine acı çektiren bir çocuk oldum sanırım. Kimi zaman iyi biriydim, düşünceliydim. Fakat sinirlendiğim zaman gözüm hiçbir şeyi görmüyordu. Düşüncesiz, bencilin teki oluyordum.
