Kafamın içi allak bullak. Sanki bir boşluğa hapsolmuşum gibi. Uzay gibi olan bu boşluk aynı zamanda sanki bir kutu kadar küçük. Sanki tabutum benim boyumun ölçüsüne göre yapılmamış gibi. Sağa sola kımıldayamıyorum ama aynı zamanda süzülüyorum. Kararsız kaldığımda beynim kendi kendini yeyip bitiriyor.
Hayatın her anı, bir karar zamanıdır. Benim kaybetme sebebim bu her anda kararsızlık yaşıyor olmam.
