Kristin Hannah'ın daha önce Ateşböceği Yolu ve Ateşböceğinin Şarkısı kitaplarını okumuş, çok beğenmiştim. Yazım tarzı akıcıydı. Kitaplar beni içine almıştı resmen ve birkaç günde bitirmiştim. Bu yüzden kitap almışken yine ona ait bir kitap almak istemiştim ama konusuna bakmadan almıştım. Kış Bahçesi kitabında ilk 200 sayfada 'niye konusuna bakmadan aldım ki?' diye üzüldüm. Fakat kitap gittikçe güzelleşmeye başladı. Son 100 sayfada ise gözlerim doldu durdu. Çok hüzünlendim. İyi ki okudum dedim. Bu kitaptaki beni en çok etkileyen şey; savaş. Bir kadının çocukları için savaşın ortasında yaptığı fedakarlıklar, çektiği acılar...
